به آنها در سعه هستند و گيرى ندارند . يك دسته وجوب و لزومش در كتاب خدا ثابت شد ؛ و ليكن در سنّت سنيّهء محمّديّه نسخ آن آمد . و دستهء ديگر در سنّت پيامبر گرفتنش واجب شد ؛ و ليكن در كتاب خدا تركش جائز آمد . و يك دسته از احكام در وقتش واجب شد ، و ليكن پس از گذشت آن وقت وجوبش سپرى شد . و برخى از احكام در ميان جزا و پاداش ترك آن ، اختلاف و تفاوتى شديد وجود داشت ؛ كه يك دسته را گناه كبيره قرار داد كه بر انجامش جهنّم و آتش افروختهء خدا را وعده داده است ، و دستهء ديگر را گناه صغيره كه غفران و آمرزش خداوند را مترصّد است و در انتظار مغفرت قرار دارد . و برخى را چنان قرار داد كه كوچك‌ترين و نزديكترين درجهء آن قبول است ؛ ولى تا آخرين و دورترين درجه و مرتبه ، در تحت اختيار و ارادهء بندگان خود گشايش و سعه دارد . » [ انقسام قرآن به حرام و حلال ، و فرائض و فضائل ] أمير المؤمنين عليه السّلام در اين خطبه ، اقسام و انواع آيات قرآن را از جهات مختلف برشمرده‌اند : حلال قرآن : مثل خوردن چيزهاى طيّب و پاكيزه ، و نكاح با چهار زن به عقد دائم ؛ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ . « 1 » « اين پيامبر هر چيز پاك و پاكيزه ، و غير آلوده و مضرّ را براى مردم حلال مىكند . » وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ . « 2 »

--> ( 1 ) - قسمتى از آيه 157 ، از سورهء 7 : الأعراف ( 2 ) - صدر آيه 3 ، از سورهء 4 : النّساء